Bloog Piotra Gadzinowskiego

  Jeśli wierzyć „ Washington Post"  agenci CIA w Afganistanie uzależniają  starych wiekiem wodzów tamtejszych plemion i klanów rozdawaną  im viagrą. Nie za darmo, bo Wielki Brat  nawet  viagry gratis nie rozdaje . Za wskazywanie kryjówek talibów,  za wydawanie osób ich wspierających.

   Panowie wodzowie maja zwykle po cztery żony, nierzadko te z numerami trzy i cztery jeszcze małoletnie. Viagra czyni z nich cudownych ogierów.

   Zatem mamy w afgańskiej „ misji" zjawisko  seksu za zdradę . Ciągłe , wojskowe dostawy rozkoszy za łamanie  świętej tam zasady- zapewnienia  bezpiecznej gościny muzułmańskim pobratymcom.

  Ciekawe czy polscy  „ misjonarze" też  stosują takie  formy  walki? Co na to Centralne Biuro Antykorupcyjne  ?  Jak nasze siły okupacyjne rozliczają  w wojennych budżetach  ową viagrę ? Maskują ją  w fakturach jako  np. „ bomby kasetonowe",  czy  rozliczają nową broń  jawnie ?  Kto kontroluje  faktyczne jej zużycie ?  Co na to katoliccy  księża- kapelani obecni  w wojsku w okupowanym Afganistanie ?  Rozgrzeszają ten  jakże niezgodny z tak zwaną  „ katolicką nauką  społeczną „ ,   stymulowany przez  polskich   żołnierzy  wodzowski nierząd,  czy  sankcjonują  go  sankcjonując tym  muzułmańskie wielożeństwo ?  

   Kiedyś angielscy okupanci uzależniali Chińczyków od rozdawanego początkowo opium. Potem, dzięki powszechnemu  uzależnieniu i sprzedaży  opium, ogołacali Chiny ze srebra.  Teraz Amerykanie uzależniają afgańskie elity od viagry. Afganistan to wielki producent opium i innych narkotyków. Od których uzależnili się m.in.  Amerykanie .  Czy przyszła ,  braterska współpraca amerykańsko-afgańska  to viagra za opium ?

      Przykra , wręcz dołująca wiadomość. Polska  utraciła przodownictwo w długości kiełbasy. Wraz z odebranym tytułem „ Naród  najdłuższej kiełbasy „  straciliśmy też rekord w księdze Guinessa.

  Ta  strata to poważna sprawa,  bo „ Polish  sausage „ to jedyny , powszechnie  znany w USA produkt polski .  Jak w Chinach Chopin i Curie -Skłodowska .

     Zresztą sprzedawana  tam , np.  niedaleko Białego Domu w budce z hot- dogami , taka  „ Polish sausage „ wygląda  jak w Europie  paprykowana  hiszpańska . A smakuje  bezsmakiem. Od smaku  są  bowiem dodawane do niej  keczup, musztarda i sos majonezowy.

    Teraz prawo do posiadania  tytułu  „ Narod najdłuższej kiełbasy „  mają Rumunii.  Ukręcili oni   kiełbasę  dłuższą o  200 metrów niż poprzednia,  polska. Takie są skutki m.in. wyniszczającej wojny  premiera RP z prezydentem , też RP. I polskiej przypadłości - siadania na laurach.

        A Rumunii nie śpią. Teraz  prężą się by pozyskać tytuł „ Naród  największego  ciasta „.

        Cytat  tygodnia,  roku może nawet.

      „ Intelektualnie dojrzałem do tej decyzji „ - tako rzekł  pan poseł Jacek Kurski  o  zakupie  przez siebie  pistoletu na prawdziwie  naboje.

komentarze (17) | dodaj komentarz

   Co ustawa  przygotowana przez PO to pułapka dla SLD. Każda ustrojowa ustawa.

    Tak jest z ustawą medialną przygotowaną przez zespół profesora Tadeusza Kowalskiego, forsowana przez klub parlamentarny PO. Cud od dawna  oczekiwany zapowiadającą.   Czyli zmianę władz publicznych mediów.

        Aby zadowolić ludzi lewicy nowa ustawa powinna:

x/ Zagwarantować  rzetelne wypełniania misji kulturalno- edukacyjnej przez  telewizję i radio publiczne.

 x/Zagwarantować  jej stabilne źródła finansowania

.x/ Stworzyć system  społecznej kontroli mediów   korzystających z pieniędzy publicznych przekazywanych im dla wypełniania „ misji".

    A także zmienić władze mediów publicznych. To  jest dziś bezdyskusyjne.

          I tu może być SLD pogrzebany.

  Ustawa lansowana przez PO i media komercyjne  dzięki systemowi licencji programowych daje szanse na lepsze wypełnianie misji  edukacyjno- kulturalnej. Zresztą  to  posłowie  Lewicy ten  , wzorowany na rozwiązaniach brytyjskiej BBC,  system licencji postulowali.

        Dodatkowo projekt ten daje szanse na wybór nowych władz mediów. Na czym Platformie najbardziej zależy.
           Nie daje za to szans mediom publicznym  na gwarancje stabilnych  budżetów. 
          Zamiast abonamentu radiowo-telewizyjnego proponuje  Fundusz Zamówień Publicznych. Tworzony z odsetku podatku VAT  od działalności radiowo-telewizyjnej, filmowej i reklamowej.

     Takie  rozwiązanie uzależnia media publiczne podwójnie.
         Od  stanu koniunktury gospodarczej, zwłaszcza w branży reklamowej. Odbijającej niczym lustro  kondycję wszystkich firm. Dziś nie znamy zasobności przyszłego  Funduszu. Kalkulacje robione  były na lepsze wczoraj. Te pesymistyczne, robione na  kryzysowe jutro szacują maksymalne wpływy na 600 - 500 milionów. W roku 2007 nadawcy publiczni otrzymali z abonamentu ok. 870 milionów.

         Dodatkowo nowy system dopuszcza do Funduszu media komercyjne. No i  o ostatecznej wysokości funduszu decydować  ma minister finansów, czyli koalicja rządząca. To już jawnie uzależnia, wręcz  zwasalizuje media publiczne od  formacji rządzącej.

      Projekt Platformy więcej likwiduje, niż tworzy. Znosi Rady Programowe . I te regionalne i te centralne. W zamiast proponuje trzydziestoosobową Radę Programową zbierającą się dwa razy  w roku . Czyli fasadę.
         Bardziej  niebezpieczna jest propozycja likwidacji  regionalnych ośrodków radiowych i telewizyjnych i zastąpienie  ich szesnastoma kombinatami telewizyjno-radiowymi. To może być  pokusa dla  Lewicy. Jeśli poprzecie ustawę to można negocjować o obsadzie władz nowych kombinatów.

       Proponowany przez PO system finansowania i zmian w zarządzaniu mediami publicznymi  to klasyczna „ taktyka salami" prowadząca do stopniowej redukcji  radia i telewizji publicznych. Do utrzymania tylko jednego ogólnopolskiego kanału TVP z niszowymi kanałami tematycznymi i jednego programu radiowego. Czyli do modelu postulowanego przez  posłów PO jeszcze w 2005 roku.

    I tu   jest pułapka na SLD. Trudno bowiem nie poprzeć ustawy , która daje szanse na  rozwiązanie konfliktów personalnych w mediach publicznych.      
                Ale nie można popierać jej zapisów osłabiających media publiczne.

       W rozpoczynającej  się dyskusji o mediach stale słyszę, że politycy powinni dokonać „ samoograniczenia się „ w mediach publicznych. Ten projekt do takiego  politycznego „ samoograniczenia „ nie prowadzi.
       On  zmusi do samoograniczenia się media publiczne.

komentarze (18) | dodaj komentarz

                  Premier Tusk swoją liberalną polityka gospodarczą zjednoczył związki zawodowe. Sprawił , że liderzy „ solidarności" stanęli w jednym szeregu z liderami OPZZ. Pomimo uprzedzeń  historycznych.

                    Prezydent Kaczyński krystalizuje lewicę. Swymi wetami zmusza sejmowy Klub Lewicy do przekładania pięknie brzmiących programów, szczytnych wartości na praktykę  polityczną. SLD do systematycznego  samookreślenia się.

                     W klubie poselskim  głosowanie nad wetem ustawy o  „pomostówkach „  pokazało , że SLD dzieli się na skrzydło centrolewicowe i  socjalistyczne,  coraz silniej związane z centralami związkowymi.     

                    Wygrali centrowi realiści argumentujący, iż lepsze nauczycielskie pomostówki w garści, niż  pryncypialny, lecz nieskuteczny bój o zablokowanie Platformerskiej ustawy,  jak  to proponowali maksymaliści. Wniosek  do Trybunału Konstytucyjnego to kompromis maksymalistów.

                        Przy okazji warto postawić pytanie  : czy prawo do wcześniejszych emerytur lewica musi   traktować jako dogmat? Zwłaszcza w nadchodzących czasach kryzysu , czyli wzrostu bezrobocia. Czy powinna  koncentrować się  na walce o miejsca pracy ? Czy tworzymy społeczeństwo dłużej pracujące, czy  dorabiające sobie do biedaemerytur?

                    Często słyszę opinie, że SLD , formacja w istocie nielewicowa, tak zabetonowała  sobą scenę polityczną, że blokuje miejsce innym, autentycznym lewicom. Że tylko na  gruzach SLD, czyli po  takiej balcerowiczowskiej , politycznej terapii szokowej, istnieją  szanse na zbudowanie w Polsce  autentycznej, nowoczesnej lewicy.

                     Obecnie  SLD przypomina  ropuchę. Media, politycy , Wyborcy  krzywią się  na nią, pokrzykują, tupią. Spróbujcie  jednak ją czasem pocałować .

            A nuż zamieni się w księcia.

      PS. Wiele osób pyta mnie o przyszłość miesięcznika „ Dziś „. Wyjaśniam. Prawo do  wydawania tego tytułu i aktywa wydawnictwa należą do spadkobierców Mieczysława F. Rakowskiego. Od  ich woli zależy jutro „ Dziś „.

komentarze (18) | dodaj komentarz